Віцебск напаткала журботная вестка — 9 мая памёр паэт Давід Сімановіч

У далёкім 1955 годзе малады выпускнік Белдзяржуніверсітэта прыехаў настаўнікам рускай мовы ў Крынкаўскую школу Лёзненскага раёна. Праз чатыры гады перабраўся ў абласны цэнтр. З гэтага моманту Віцебск атрымаў свайго Паэта і Грамадзяніна.
Віцебск напаткала журботная вестка — 9 мая памёр паэт Давід Сімановіч

Гэта Давід Сімановіч стаяў ля вытокаў абласнога тэлебачання, дзе — рэч у тыя часы нечуваная — заставаўся адзіным беспартыйным супрацоўнікам.

Гэта Давід Сімановіч, апантана ламаючы сцены ўладнага супраціву, вяртаў Віцебску імя Марка Шагала.

Гэта дзякуючы Давіду Сімановічу мы ведаем пра ролю нашага горада ў лёсах Пушкіна, Маякоўскага, Твардоўскага, Гайдара і Лажэчнікава.

Гэта Давід Сімановіч заўжды і на ўсіх узроўнях абараняў памяць Уладзіміра Караткевіча і Васіля Быкава.

Гэта Давід Сімановіч, калі надышлі нялёгкія для літаратараў часы, не разгубіўся і не схаваўся за дзвярыма кватэры, а выдаваў новыя кнігі і бясконца сустракаўся са сваімі чытачамі, дзе толькі выдавалася такая магчымасць: у школах, бібліятэках, а то і пад адкрытым небам. Ён, не гандлюючы сумленнем і не прагінаючыся перад найноўшымі літаратурнымі генераламі, абыходзіў любыя перашкоды, каб сказаць людзям тое, што лічыў патрэбным.

Гэта Давід Сімановіч быў блізкім сябрам Еўтушэнку, Барадуліну, Канапельку і Папковічу. Сваёй мудрай усмешкай ён паўсюль ствараў прыўзняты настрой — на адкрыцці выставы, на прэм’еры спектакля ці проста на вуліцы.

З ім адышла цэлая эпоха ў культурным жыцці Віцебска. Без Давіда Сімановіча наш горад ніколі не будзе ранейшым. Але яго вершы застануцца з чытачамі…

Надо быть, а не казаться,
каждой жилкою касаться
века своего.

И беде сопротивляться,
и к победе подниматься
гордо и светло!

  •  
  •  
  •  
  • 2
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
Меткі: , ,

Чытайце яшчэ

5 каментарыяў

  1. Верас  
    9/май/2014 у 22:53

    Усё праходзіць, мінае, як дым, сьветлы ж шлях будзе вечна жывым! Добры быў чалавек, спачывай ў супакоі.

  2. sdrozd  
    10/май/2014 у 1:33 1

    Что добавить к Его словам:

    Скажите мне сейчас все добрые слова,
    которые потом произнесёте,
    когда сомкнётся надо мной трава
    и пчёлы остановятся в полёте.

    Их реквием во сне иль наяву
    мне не слыхать, уйдя в иные дали.
    Скажите мне сейчас, пока живу,
    все те слова, что после бы сказали.

  3. Матвей Глухарь  
    10/май/2014 у 9:31 2

    Его всегда было очень много, но трудно представить Витебск, в котором время от времени не встречаешь на улице Давида Симановича...

  4. Алеша Пешков  
    10/май/2014 у 21:02 3

    Грустно. Вспоминаешь его гуляющим по городу с сумкой через плечо. Этот человек общался с Евтушенко, Рождественским, Быковым, Короткевичем и писал красивые стихи. Вместе с ним ушла частица того города,о которой мы вспоминаем с теплотой.Жаль...

  5. Свой  
    10/май/2014 у 22:55 4

    барух дайан hа-эмет

Каментаваць

Вы павінны увайсці каб каментаваць.

Можна ўвайсці праз: