Будынку былога Віцебскага народнага мастацкага вучылішча прысвоілі статус гісторыка-культурнай спадчыны рэспубліканскага значэння

Будынку былога Віцебскага народнага мастацкага вучылішча, які меў статус гісторыка-культурныя каштоўнасці 3 катэгорыі, прысвоілі 2 катэгорыю, што надало гэтаму помніку рэспубліканскае значэнне.
Будынак былога Віцебскага народнага мастацкага вучылішча на вуліцы Марка Шагала ў Віцебску. Фота Сержука Серабро

Рашэнне пра падвышэнне статуса гэтага будынка ў шэрагу іншых зменаў ў спісе гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь прынятае пастановай Савета Міністраў №607 ад 2 жніўня 2016 года.

Варта адзначыць, што пры гэтым помнік падаецца як ”Будынак (тып гарадскога асабняка) канца ХІХ стагоддзя на вуліцы імя газеты ”Правда“, 5а", хаця гэты ўчастак вуліцы быў перайменаваны ў гонар Марка Шагала яшчэ ў красавіку. Больш за тое, як піша Людміла Хмяльніцкая ў матэрыяле “Несколько фактов из истории одного здания”, Ізраіль Вольфавіч Вішняк падаў у гарадскую ўправу прашэння на дазвол пабудаваць “каменный дом и надворные службы во 2-й части г. Витебска по Воскресенской улице” толькі 11 красавіка 1912 года. То бок гэты будынак варта датаваць пачаткам XX стагоддзя, а не канцом ХІХ, і, верагодней за ўсё, яго будаўніцтва было завершанае ў 1913 годзе.

Таксама пастанова №607 Саўміна надае статус гісторыка-культурныя каштоўнасці некалькім матэрыяльным і нематэрыяльным аб’ектам спадчыны.

Сярод першых гэта: Свята-Успенская царква 1897 года пабудовы ў Браславе і Барысаў камень XII стагоддзя ў Друі; будынак 1931 года пабудовы ў Глыбокім (вуліца Энгельса, 24); гармаце 1910-1930 гадоў, усталяванай побач з пахаваннем 9 савецкіх ваеннапалонных, расстраляных нямецка-фашысцкімі акупантамі ў 1942 годзе, і партызанскай разведчыцы Анастасіі Давыдаўны Бельскай у вёсцы Гарадзец Шаркаўшчынскага раёна; царква Святога Прападобнага Сергія Раданежскага датуемая ў весцы Лескавічы і царква Успення Прасвятой Багародзіцыў вёсцы Перамога Шумілінскага раёна, абодва храмы канца ХІХ — пачатку XX стагоддзя. Барысаву каменю прысвоеная 2 катэгорыя, усім астатнім аб’ектам — 3.

У лік нематэрыяльных праяўленняў творчасці чалавека, якім нададзены статус гісторыка-культурнай каштоўнасці, увайшлі: традыцыйнае мастацтва маляваных дываноў Віцебскага
Паазер’я (гарады Браслаў, Докшыцы, Паставы, Глыбокае, вёска Крулеўшчына Докшыцкага раёна, гарадскі пасёлак Шаркоўшчына, вёска Жукоўшчына Шаркоўшчынскага раёна); традыцыя ажурнага ткацтва Гарадоцкага раёна і масленічная абрадавая гульня “Пахаванне дзеда” (Гарадоцкі раён); традыцыйная тэхналогія выпечкі жытняга хлеба ў вёсцы Дзеркаўшчына, тэхналогія прыгатавання традыцыйнай стравы “Масляны баран” у вёсцы Мацюкова, абрад “Насіць намётку” ў вёсцы Папшычы (Глыбоцкі раён); традыцыя вырабу валёнак (Мёрскі раён). Усе гэтыя каштоўнасці атрымалі катэгорыю Б, якая азначае, што яны якія поўнасцю або часткова адноўлены (зафіксаваны) на другасным матэрыяле ці адметныя духоўныя, мастацкія і (або) дакументальныя вартасці якіх аб’ектыўна з часам могуць змяняцца.

Удакладнены склад помніка “Архітэктурны ансамбль былой Рыначнай плошчы” ў Паставах, які датуецца 1760–1780 гадамі — да дамоў 1, 9, 11, 13, 15 на плошчы Леніна дадаўся і дом №14. У Глыбокім у забудову вуліцы Леніна (канец ХІХ – пачатак ХХ стагоддзя), акрамя дамоў 5, 13, 38, 40 уключаны і дом №11. А вось з забудовы Маскоўскай вуліцы выключаны дом №2 і пакінутыя толькі дамы 3 і 4. Верагодна, маецца на ўвазе адзін і той жа будынак, які перанеслі з ансамбля адной вуліцы ў ансамбль другой ці ўдакладнілі яго адрас.

На жаль, пастанова Саўміна не толькі папоўніла спіс, але і выключыла з яго некаторыя аб’екты. Так, у Докшыцкім раён статус гісторыка-культурнай каштоўнасці згубілі тры курганныя могільнікі; у гарадскім пасёлку Лынтупы Пастаўскага раёна — будынак музычнай школы ў складзе сядзібна-паркавага комплексу Бішэўскіх (гэты будынак быў унесены ў склад комплексу ў 2008 годзе); у вёсцы Паграбёнка Сенненскага раёна — хлеў, частку стайні, гумно ў складзе комплексу будынкаў былой паштовай станцыі; у вёсцы Гарадзішча Шумілінскага раёна — гарадзішча. Найчасцей, пазбаўленне аб’екта статуса гісторыка-культурнай каштоўнасці азначае тое, што ён быў знішчаны ў выніку дзейнасці чалавека, асабліва гэта тычыцца курганоў і гарадзішч.


Меткі: , ,

Падобнае

    19 каментарыяў

    1. саня калинкин  
      7/жнівень/2016 у 15:39

      Изначально мухляж начался с Шагала как с широко известного (в узких кругах) мастака. Вот и вылазит боком сова, натянутая на глобус. Коль уж нужен был яркий, знаменитый и заслуженный еврей с витебскими корнями, то чем Герой Советского Союза, подводник Самуил Нахманович Богорад (в некоторых документах — Семён Наумович Богорад; 17 августа 1907 — 23 апреля 1996) не еврей кандидатура? Он среди героев-евреев из Витебска единственный.

    2. Пробегая_мимо  
      7/жнівень/2016 у 16:09 1

      @ саня калинкин:
      Если в кране нет воды, значит......?... 🙂 Железный аргумент... от сани калинкина... 🙂

    3. Канстанцін  
      7/жнівень/2016 у 18:03 2

      Выходзіць, што за знішчэнне аб'ектаў пакаранне ніхто не панёс? Проста іх выкрэслілі са спіса? Ідэальнае заканадаўства!

    4. саня калинкин  
      8/жнівень/2016 у 1:54 3

      @ Пробегая_мимо:
      Ты дура? Можешь моё любопытство игнорировать.

    5. Гоблин  
      8/жнівень/2016 у 8:28 4

      @ Канстанцін:
      Дело в том, что их уничтожили ещё до того как включили. Когда создавался действующий список многие памятники археологии взяли включили механически (то о чём писали археологи в 1960-х и 70-х гг.). теперь их даже специалисты найти не могут, так как след давно простыл. Если уже городища исчезли, то это реально жесть. Вы посмотрите всё постановление, в некоторых областях исключение измеряется не одним десятком

    6. Litvin  
      8/жнівень/2016 у 12:57 5

      абодва храмы пачатку ХІХ — канца XX стагоддзя.

    7. Пробегая_мимо  
      8/жнівень/2016 у 13:22 6

      саня калинкин пісаў:

      @ Пробегая_мимо:
      Ты дура?

      Страшная дура... :mrgreen:
      А по поводу Вашего первого коммента - надоело уже привязывание к еврейству по любому поводу...
      P.S. Герой-еврей - это сильно... 🙂

    8. Litvin  
      8/жнівень/2016 у 16:35 7

      Пробегая_мимо пісаў:

      Страшная

      Мадам, вы меня пугаете 🙂

    9. Пробегая_мимо  
      8/жнівень/2016 у 17:05 8

      @ Litvin:
      Это я для сани калинкина страшная (он меня боится), а для внятных мужчин я вполне себе ничего... 🙂

    10. Гоблин  
      8/жнівень/2016 у 17:05 9

      @ Пробегая_мимо:
      А может он из этих? Что на рекламе водки "Партизан"?)

    11. 1  
      8/жнівень/2016 у 17:21 10

      По количеству Героев Советского Союза и Социалистического Труда, лауреатов Ленинской и Государственной премий Россия по-прежнему на втором месте после Израиля..

    12. Владимир Атращёнок  
      8/жнівень/2016 у 18:00 11

      @ саня калинкин:
      Не,александёр,даже я не удержался от комментария - ты - недоумок конкретный!:smile::smile::smile:

    13. саня калинкин  
      8/жнівень/2016 у 20:50 12

      Litvin пісаў:

      абодва храмы пачатку ХІХ — канца XX стагоддзя.

      А не наоборот?

      Кстати, для первой половины 20 века это был новодел.

    14. саня калинкин  
      8/жнівень/2016 у 20:55 13

      Пробегая_мимо пісаў:

      Страшная дура… :mrgreen:
      А по поводу Вашего первого коммента - надоело уже привязывание к еврейству по любому поводу…
      P.S. Герой-еврей - это сильно… 🙂

      1) Не разочаровали.
      2) Не к еврейству, а к легендарному Марику, которого надули на евробабло.
      3) Ваще-та, евреев ГСС около 200. Около 20 удостоены дважды. Причём большинство награждённых не военачальники, а люди реального подвига.

    15. саня калинкин  
      8/жнівень/2016 у 20:58 14

      Владимир Атращёнок пісаў:

      @ саня калинкин:
      Не,александёр,даже я не удержался от комментария - ты - недоумок конкретный!:smile::smile::smile:

      Не мудрствуя лукаво: Сам дурак!

    16. Пробегая_мимо  
      9/жнівень/2016 у 10:34 15

      Гоблин пісаў:

      А может он из этих? Что на рекламе водки “Партизан”?)

      Он ещё не определился, с кем ему наименее хуже 🙂

      @ Владимир Атращёнок:
      Вы, что ли, всерьёз восприняли заявления этого потешного персонажа? 🙂 Ник определяет концепцию 🙂

    17. Litvin  
      9/жнівень/2016 у 11:03 16

      саня калинкин пісаў:

      А не наоборот?

      вось і я пра гэта, але па тэксту вось што :
      "....Сергія Раданежскага датуемая ў весцы Лескавічы і царква Успення Прасвятой Багародзіцыў вёсцы Перамога Шумілінскага раёна, абодва храмы пачатку ХІХ — канца XX стагоддзя...."

    18. саня калинкин  
      13/жнівень/2016 у 10:24 17

      Пробегая_мимо пісаў:

      Ник определяет концепцию

      Если так, то твоя концепция пукнуть, а нюхать будут другие... ты уже далеко.

    19. саня калинкин  
      13/жнівень/2016 у 10:34 18

      @ Litvin:
      Церковь Святого Сергия Радонежского в Лесковичах.
      Церковь в деревне Лесковичи построена в 1878 году из кирпича и бутового камня. Она является памятником архитектуры ретроспективно-русского стиля. В день памяти преподобного Сергия Радонежского, 8 октября 1990 года, было положено начало обновлению Свято-Сергиевского храма. Он был отреставрирован за один год силами епархии, прихожан и работников местных предприятий.

      1878г. - как не крути, а конец XIXв.
      1990г. - конец XXв.
      В общем, ХЕЗ!

    Каментаваць