Таццяна Ліхачова •

    Кранаючы рукамі аблокі… (+2­)

    20/9/12 •

    Гэтыя словы гучалі ў паўзмроку сцэны, на якой магчыма было разгледзець толькі амаль празрысты твар, надзвычай выразныя мініяцюрныя белыя рукі і чырвоны шаль, які нібы коканам ахінуў зграбную постаць жанчыны, нібы абараніў яе ад усіх боляў свету. Тады я яшчэ не ведала, што верш Анатоля Вярцінскага чытала заслужаная артыстка Беларусі Таццяна Ліхачова.